کراتینین موجود در ادرار می تواند بر اساس رژیم غذایی، ورزش و سطح آب بدن بسیار متفاوت باشد، بنابراین بررسی نقطه ای چندان مفید نیست. همانطور که از نام آن پیداست، این آزمایش ادرار، میزان کراتینین تولید شده در یک روز را اندازه گیری می کند
افزایش سطح کراتینین ادرار : ورزش، آکرومگالی، ژیگانتیسم، دیابت شیرین، عفونت ها، هیپوتیروئیدیسم و رژیم غذایی پر پروتئین (گوشتی).

کاهش سطح کراتینین ادرار : هیپرتیروئیدیسم، آنمی، پارالیزی، دیستروفی عضلانی، آتروفی نوروژنیک، پلی میلیت، بیماری های التهابی تأثیرگذار بر روی عضله، بیماری های متابولیک تأثیرگذار بر عضله، بیماری پیشرفته کلیوی، لوسمی و رژیم غذایی گیاهی

عوامل مداخله گر:

مصرف کاپتوپریل، کورتیکوستروئیدها باعث افزایش مقادیر در شرایط داخل بدن (invivo) و وجود آسکوربیک اسید، آماندول، سفازولین، سفوگزیتین، فروکتوز، لوودوپا، متیل دوپا، نیتروفوران، باعث افزایش در شرایط آزمایشگاهی (invitro) می شود. همچنین مصرف آندروژن ها و استروئیدهای آنابولیک، تیازیدها باعث کاهش مقادیر در شرایط (invivo) خواهد شد. داروهایی که با ترشح توبولار کراتینین تداخل می کنند شامل سایمتیدین، تری متوپریم و پروبنسید می باشد.